معلم من

سالهاست همه واژه ها رابرایم معنا می کنی.

ومن تنها گوش داده ام.

پیش ازاین تنها باکلمات محبت،دوستی،مهربانی وعشق آشنا بودم.

اما اکنون در پایان سال تحصیلی چه کسی می خواهد واژه های تنهایی وفراق رابرایم معنا کند؟

کاش فاصله من وتو کوتاه شود به اندازه فاصله خانه تا مدرسه.

چه شیرین است چشم دوختن به در کلاس که دستگیره اش رابچرخانی ودرآستانه در چهره ات بشکفد.

چه دلنواز است صدای دلنشینت .

که بگویی بچه ها سلام

کاش هرصبح رادرچهره دلنواز توببینم وهرغروب شفق رادرچشمان تونظاره کنم.

تاازطبیعت وجود توسرشار شوم .

من کتاب آرزوهایم رادرچشمان تو می خوانم .

وسرود زندگی را ازلبهای تومی شنوم.

وچه دلگیر می شوم وقتی می گویی:"بچه هاخداحافظ زنگ مدرسه نزدیک است .

تاصبح دیگر لحظه ها چگونه می گذرد؟

......احساس می کنم من همواره در کلاس نشسته ام وتو رامی بینم که بادست های گچ آلود برتخته سیاه ، سفید می نویسی

"زندگی زیباست"

زیبایی هدیه به هر روزیکی از فرشته های زیبا"********"در زندگی ،کلاس دوم راهنمایی.

راستی هیچ کس راندیدم به اندازه ما معلم ها لحظه های زندگی اش زیبا لذت بخش وطولانی باشد

به اندازه همه دانش آموزان زنده ایم

به اندازه همه آنها وقتی مطلب جدیدی می آموزند لذت می بریم و..................

این نوشته تنها لحظه ای است از بیکران لحظات